Maandelijks archief: mei 2016

Heimolenfeesten 2016

IMG_6058 - kopieop maandag 16 mei, 2e pinksterdag ging de jaarlijkse viering van de Heimolenfeesten door.
Fiori Musicali werd voor het eerst gevraagd om de Eucharistieviering op te luisteren .
Wegens drukke agenda´s of  vakantie werd dit evenement verzorgd door een ruime delegatie van het koor, onder leiding van Simon, eveneens een oud-inwoner is van de wijk.

OP deze pagina enkele foto´s (door Guido Stevens) en een link naar de homilie die werd uitgesproken door Raf Praet.

Deze geslaagde en stemmige activiteit is, volgens zij die erbij waren zeker voor herhaling vatbaar
IMG_6062 IMG_6068 IMG_6067 IMG_6065 IMG_6063 Uitnodiging Heimolenherdenking (2).pdf - Adobe Acrobat Reader DC 31032016 200642.bmp

 

 

 

 

Beste bewoners van Heimolen, beste buren, beste vrienden,

Wij zijn hier vandaag samengekomen omwille van een bijzonder en inspirerend verhaal. Toen in 1914 onverwacht de Groote Oorlog uitbrak en ook in onze streken woedde, werden hier, op Heimolen, 17 jonge kerels opgeroepen om voor hun vaderland te vechten. Hun namen zijn Desiré en Gerard Mariman, Alois, Frans en Jozef Van Gucht, Theophiel en Frans Van Eyck, Isidoor, Leopold, Petrus en Armand De Prijcker, Jozef Colman, Petrus Hendrick, Alois en Gabriel Smet, Theophiel Vercauteren en Jozef Van Deursen.
IMG_6066

Deze 17 kerels waren buren en kennissen zoals u en ik dat vandaag zijn. In het zicht van de beproeving die hun te wachten stond, maakten ze een plechtige belofte aan Moeder Maria: als zij allen zouden terugkeren, zouden zij in de wijk die zij hebben verdedigd, een kapel oprichten, als teken van dankbaarheid.

Beste vrienden, onze 17 wijkgenoten konden bij hun belofte nauwelijks bevatten welke gruwelijke verschrikking zij vijf lange jaren aan het front zouden moeten verduren. Mijn overgrootvader Desiré Mariman, schrijft op een postkaart aan zijn vrouw: “Het zal thuis beter zijn”. En thuis was het beter. Ik herinner mij levendig de anekdoten die mijn grootmoeder over Desiré vertelde. Hoe hij tijdens de slag van Passsendaele van bomtrechter naar bomtrechter sprong, geraakt werd door een Duitse sluipschutter, en in een trechter voor dood bleef liggen. Verlamd door de wonde heeft hij tergende uren de doodskreten van zijn makkers gehoord, heeft hij de brancardiers langs hem voorbij horen gaan en hoorde hij hoe de lijkdragers hem uiteindelijk ophieven. Gelukkig was het lijkdoek te kort en was zijn gezicht onbedekt. Toen een van de lijkdragers hem herkende en meewarig riep, “dat is Desiré de molenaar,” opende hij zijn ogen en lieten de lijkdragers hem vallen van de schrik. Een akelige redding. De beproeving aan het front was er ook een van dagdagelijkse ontbering; mijn overgrootvader werd uitgelachen toen hij begon met het vangen, bakken en eten van ratten, maar toen het rantsoen enkele dagen uitbleef bedelde men snel om een portie.Uitnodiging Heimolenherdenking (2).pdf - Adobe Acrobat Reader DC 31032016 200642.bmp

Beste vrienden, wij kunnen ons vandaag afvragen hoe deze jonge kerels de moed en de uithouding vonden om de vijfjarige marteling aan het front te ondergaan. Deze kracht putten ze uit de tijdloze boodschap van Jezus Christus en zijn Evangelie. De wijsheid die ons vandaag gebracht werd door de Evangelist Lucas leert ons immers dat God de zwakken en beproefden uiteindelijk laat zegevieren. Wij hebben gehoord hoe Maria, zwanger van Jezus, aan haar zwangere nicht Elisabeth de barmhartigheid van God bezingt. Haar God “heeft omgezien naar zijn vernederde dienares” en “heeft het opgenomen voor Israël, zijn knecht”. De barmhartige God blijft de onderdrukte Maria en de beproefde soldaten in de loopgraven ondersteunen. Deze boodschap overstijgt het lijden van ons eigen kleine bestaan. In deze boodschap vonden onze 17 wijkgenoten de kracht om de horror van de oorlog te overstijgen en te overwinnen.

God bleek dan ook werkelijk barmhartig; Hij heeft toegestaan dat al onze 17 wijkgenoten levend en wel terugkeerden en daarom hebben zij deze kapel gebouwd. Binnen in de kapel staat een prachtig beeld, ontworpen door August Nobels naar een tekening de Frontkunstenaar Joe English, dat een mooie uitbeelding is van het Evangelie van vandaag; Moeder Maria is de barmhartige, warme beschermer van iedereen die bij haar steun zoekt.

Dit verhaal is meer dan een eeuw oud maar kan ons vandaag nog altijd inspireren om drie redenen.

De gruwel van de eerste wereldoorlog en van elke oorlog getuigt tot op de dag van vandaag van een simpele maar fundamentele waarheid: vrede –vrede in de wereld, vrede in de stad, vrede onder buren – is een van de belangrijkste rijkdommen is van deze aarde. Daarom zijn we vandaag ook samen, om trouw aan de belofte van onze wijkgenoten en voorvaderen het wonder van de vrede te vieren.

Een tweede les die we kunnen leren van onze 17 Heimolenaars is de les van de weerbaarheid; vrede, vrijheid, alle verworvenheden waarvan wij mogen genieten in het westen anno 2016 zijn niet altijd vanzelfsprekend geweest. In donkere tijden zoals de eerste wereldoorlog hingen onze vrijheid en onze vrede af van de dapperheid van vele mannen en vrouwen die voor deze vrijheid en voor deze vrede hun leven wilden geven. Vrede is een goed dat men actief verwerft; wij allen zorgen iedere dag voor vrede door elkaar als buren en vrienden te groeten en te respecteren. Deze dag is dan ook een mooie gelegenheid om de vrede onder elkaar te gedenken en te koesteren. Tegelijkertijd geven de 17 soldaten ons een belangrijke boodschap voor donkere tijden; in tijden waarin onverdraagzame godsdiensten en individuen met geweld ons waardenpatroon uitdagen, is het aan ons om samen, als wijk, als stad, als gemeenschap, onze vrede en onze vrijheid weerbaar te verdedigen.

Tenslotte kunnen we, in dit dagelijks streven naar vrede en de kracht om deze vrede uit te dragen, vertrouwen op God en de boodschap van het Evangelie. Mogen wij, samen met Moeder Maria kunnen zeggen dat God “naar ons omziet en het opneemt voor zijn dienaren”. Door Christus onze Heer. Amen.

Raf Praet, 16-05-2016